2016 yapımı 'The Autopsy of Jane Doe', İngiliz sinemasının başarılı korku-gizem filmlerinden biridir. Yönetmen André Øvredal, izleyiciyi bir morgun klostrofobik atmosferine sokarak, geleneksel korku öğelerini adli tıp gerçekliğiyle harmanlıyor. Film, bir cinayet mahallinde hiçbir dış yara izi olmadan bulunan kimliği belirsiz genç bir kadın cesedinin (Jane Doe) otopsisini yapan baba Tommy (Brian Cox) ve oğul Austin (Emile Hirsch) Tilden'ın hikayesini anlatıyor. İlk bakışta sıradan görünen bu vaka, her organ çıkarıldıkça daha da ürkütücü ve açıklanamaz bulgulara dönüşür.

Oyunculuk performansları, filmin en güçlü yanlarındandır. Brian Cox, deneyimli ve şüpheci patolog rolünde inandırıcı bir duruş sergilerken, Emile Hirsch ise babasının gölgesinde kalmaya çalışan, olaylar karşısında giderek dehşete kapılan oğlu başarıyla canlandırıyor. İkili arasındaki ilişki, profesyonel ve duygusal gerilimlerle derinlik kazanıyor. Cesedin kendisi (oynanmayan bir rol) ise filmin sessiz ama en etkili karakteri; görünüşündeki masumiyet ile iç organlarındaki korkunç bulgular arasındaki tezat, gerilimi sürekli canlı tutuyor.

Film, özel efektlerden ziyade psikolojik gerilim ve atmosferik korkuya odaklanıyor. Kapalı mekan kullanımı, izolasyon hissini güçlendirerek izleyiciyi karakterlerle birlikte tuzağa düşmüş hissettiriyor. Senaryo, adım adım ilerleyen bir gizemi çözmeye çalışırken, doğaüstü unsurları akıllıca devreye sokuyor. 'The Autopsy of Jane Doe', sıradan bir korku filminden çok, bilimsel merak ile irrasyonel korku arasındaki çatışmayı işleyen, zekice kurgulanmış bir gerilim deneyimi sunuyor. Klişe sıçramalardan kaçınan, daha çok içsel bir tedirginlik yaratan bu film, korku severler için mutlaka izlenmesi gereken bir yapım. 86 dakikalık süresi boyunca soluksuz bir gerilim vaat ediyor.