2011 yapımı 'Samsara', Ron Fricke'nin yönetmenliğinde, beş kıtaya yayılan 25 farklı ülkede neredeyse beş yıl süren bir çekim sürecinin ürünü olarak karşımıza çıkıyor. 'Baraka'nın ruhani devamı niteliğindeki bu belgesel, diyalog veya anlatıcı olmadan, sadece görüntüler ve müzikle insanlığın, doğanın ve medeniyetin döngüsünü (samsara) anlatıyor. 70mm film teknolojisiyle çekilmiş olması, her karenin bir tablo güzelliğinde olmasını sağlıyor; izleyiciyi Endonezya'daki volkanlardan, Orta Doğu'daki antik kentlere, modern metropollerin karmaşasından Afrika'nın geniş topraklarına sürükleyen görsel bir yolculuğa çıkarıyor.

Film, insanın doğayla, teknolojiyle ve kutsalla olan ilişkisini sorguluyor. Endüstriyel tesislerdeki tekdüze yaşamlar ile Bali'deki geleneksel danslar yan yana konularak, küresel çeşitlilik ve tektipleşme arasındaki gerilim hissettiriliyor. Müzik, bu sessiz anlatımın kalbinde yer alıyor; görüntülerle mükemmel bir uyum içinde, izleyicide derin bir duygusal ve düşünsel yankı uyandırıyor. Oyunculuktan ziyade, kameranın yakaladığı insanların samimi bakışları ve doğal halleri, filmin en güçlü performansları olarak öne çıkıyor.

'Samsara' izlenmesi gereken bir film çünkü sözcüklerin ötesine geçen, evrensel bir dil kullanıyor. Sadece bir belgesel değil, meditatif bir deneyim sunuyor. İzleyiciyi gündelik telaştan uzaklaştırıp, dünyanın hem muhteşem güzelliklerini hem de çelişkilerini düşünmeye davet ediyor. Görsel kalitesi, müzik seçimi ve kurgusuyla sinemanın anlatım gücünün ne kadar derin olabileceğini kanıtlıyor. Türkçe altyazı seçeneğiyle bu görsel şöleni erişilebilir kılıyor. Samsara, sadece izlenen değil, hissedilen ve üzerine uzun uzun düşünülen bir başyapıt.