Quentin Dupieux'nun yazıp yönettiği 2010 yapımı Rubber, sinema kurallarını alt üst eden, türleri birbirine karıştıran unutulmaz bir kült filmdir. Film, kendiliğinden canlanan ve ölümcül psişik güçler geliştiren bir araba lastiğinin (ismi Robert) hikayesini anlatır. Çölün ortasında uyanan bu lastik, etrafındaki cansız nesneleri patlatma yeteneğini keşfeder ve yoluna çıkan her şeyi yok etmeye başlar. Görünüşte basit bir canavar hikayesi gibi başlayan olaylar, lastiğin bir otel resepsiyonisti kadına takıntılı hale gelmesiyle daha da tuhaf bir hal alır.

Rubber'ın en çarpıcı yanı, geleneksel anlatıyı reddeden üstkurmaca yapısıdır. Film, olayları izleyen ve filmin 'nedensizlik' felsefesi üzerine yorumlar yapan bir grup seyirciyi de hikayenin içine dahil eder. Bu tercih, izleyiciyi sadece bir korku-komedi izlemekten çok, sinemanın doğası üzerine düşünmeye iter. Oyunculuklar, özellikle lastiğin 'varlığını' yaratan görsel efektler ve ses tasarımı, absürt durumu inandırıcı kılmakta başarılıdır.

Fransız yönetmen Dupieux, B-sınıfı film estetiğini sanatsal bir kaygıyla harmanlayarak, izleyiciyi hem güldüren hem de rahatsız eden bir deneyim sunar. 82 dakikalık süresiyle hızlı tempolu ilerleyen film, sıradanlığa isyan eden ve 'nedensizlik' kavramını merkezine alan bir yapım olarak öne çıkar. Standart Hollywood anlatılarından sıkılan, farklı ve deneysel sinema arayan izleyiciler için mutlaka izlenmesi gereken bir filmdir. Rubber, komedi, korku ve fantastik öğeleri, hiç beklenmedik bir anti-kahramanla buluşturarak sinema tarihindeki en ilginç karakterlerden birini yaratmayı başarmıştır.